Una ment que plenament blanca
pensa amb cor obertament blau,
és quan sent amb mirada estimada,
l’oblit de terra llunyana en pau.
Que amb carros de foc a sons peus mullats
per dolça ombra d’aigua salada
fou sorpresa per sang jove forjada
pels sis carrers d’un vell dau.
I els llavis et dibuixen
en trista cara marcada
la tendresa, la força, la fúria encesa,
el temible udol del brau.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada